[ أَهْوى ] يعنى جبرئيل عليه السّلام به زمين انداخت پس از آنكه بر آسمان برد و به او رسانيد آنچه رسانيد از سنگ‌باران كه برو كرد پس بكدام نعمتهاى خداى خود شكّ مىكنى و جدل مينمائى اين رسول پيغمبرى بيم كننده است چون پيغمبران پيشين او را بشما فرستاده‌اند چنان كه ايشان را به آنان فرستاده‌اند « 1 » قيامت نزديك شد و او را جز خداى تعالى آشكارا كنندهء « 2 » نيست . آنگه خطاب كرد مشركان عرب را و گفت : [ أَ فَمِنْ هذَا الْحَدِيثِ تَعْجَبُونَ ] هى از اين قرآن عجب ميداريد و از وى مىخنديد

--> ( 1 ) - در تفسير ابو الفتوح ( ره ) : « اين پيغمبريست از پيغمبران پيشين يعنى چون پيغمبران پيشين او را بشما فرستاده‌اند چنان كه گويند : فلان واحد من النّاس و واحد من بنى آدم » ، ( 2 ) - « آشكارا كننده » معنى « كاشفه » است كه أبو الفتوح رحمه اللّه بعد از ذكر همين معنى براى آن گفته : « و هاء براى مبالغه است رجل راوية و نسّابة قتاده گفت : معنى آنست كه جز خداى تعالى ردّ آن نتواند كردن و قيل : كاشفة يعنى كشف آن بخداى تعالى تعلّق دارد و اين اسم فاعل است بمعنى مصدر و ها درو چنانست كه در مصادر آيد كالعاقبة و الباقية و الداهية » .